اخبار شهرداری / شناسه خبر: 787 / تاریخ انتشار : 1399/01/14

نقش فضای سبز در زندگی اجتماعی و سبزنشینی شهروندان

فضای سبز شهری به عنوان بخش جاندار محیط شهری مکمل بخش بی جان شهر، یعنی ساختار کالبدی شهر، می‌باشد. امروزه جامعه شناسان، روانشناسان و پزشکان بر این باورند علاوه بر تأمین بهداشت جو و محیط مکان‌های مسکونی، نقش مثبتی در سلامتی شهروندان، بر عهده دارند.از این رو شهرداری اندیمشک همواره تاکید بسیاری بر گسترش فضاهای سبز،احیا و نگهداری آن داشته است

پیمان میرزاوند: آمیختگی انسان با طبیعت از حقایق غیر قابل انکاریست که هرقدر به سمت مدرنیته و ماشینی شدن برویم،بازهم این نیاز طبیعی در انسان حس میشود و بی توجهی به آن سبب به وجود آمدن خلاهایی میگردد که تمامی شئون زندگی اجتماعی انسان را تحت تاثیر خود قرار میدهد.انسان تمامی الگوههای خود را از طبیعت میگیرد و عمده واکنش های انسان در مقابل کنش های زندگی برگرفته از قوانین طبیعی است.همین موضوع سبب اهمیت وجود ظواهر طبیعی در زندگی مدرن میگردد و علاوه بر آن خوی انسانی همواره در هر شرایط و موقعیتی نیاز به احساس وجود طبیعت حتی در زندگی شهری دارد که این مهم با ایجاد فضای سبز در شهرهای میسر میگردد و خلا نیازهای طبیعی با آن تا حدودی جبران میشود. امروزه مفهوم شهرها بدون وجود فضای سبز موثر در اشکال گوناگون آن قابل مقایسه نیست. شهر ها به عنوان کانون های تمرکز فعالیت و زندگی انسان ها برای اینکه بتوانند پایداری خود را تنظیم کنند چاره ای جز پذیرش ساختار و کارکردی متاثر از سیستم های طبیعی ندارند. در این میان فضاهای سبز شهری به عنوان جزء ضروری و لایفنک پیکره یگانه شهر ها در متابویلسم آنها نقش اساسی را دارا می باشد که کمبود آنها می توانند اختلالات جدی در حیات شهرها به وجود آورد. نتایج پژوهش ها ی شهری نشان می دهد که فضاهای سبز شهری دارای بازدهی اجتماعی و اکولوزیکی هستند که مهمترین اثر فضای سبز در شهرها ، کارکردهای محیط زیستی ، یا بازدهی اکولوزیکی آنهاست که شهر ها را برای زیستم مساعد می سازد و با آثار مخرب گسترش صنعت و حمل و نقل مقابله می کند و موجب ارتقای کیفی در زندگی شهروندان می شود . اهمیت فضاهای سبز شهری تا بدان حد است که امروزه وجود این کاربری به عنوان یکی از شاخص های توسعه یافتگی جوامع به حساب می اید. در هر دوره و زمانی ، با توجه به دانش و علم بشر ، نیاز ها و خواسته های او ، شرایط اجتماعی – اقتصادی ، سیاسی-ایدئولیژیکی ، سکونتگاه های مرتبطی بوجود می آیند و به نوعی در خدمت رفع نیازهای بشری قرار می گیرند. اولین سکونتگاه ها به شکل روستاهای سنتی بودند و جدیدترین آنها یعنی ابر شهر ها با بیش از ۱۰ میلیون نفر جمعیت در پهنه این کره خاکی ایجاد شده اند. این شهر ها با تغیراتی که در آنها ایجاد شده با طبیعت فاصله ی زیادی پیدا کرده اند. الودگی های ناشی از صنایع و تکنولوژی شهر ها را به جهنمی برای ساکنان آن تبدیل کرده است. همچنین توسعه بی رویه شهر ها به صورت افقی و عمودی باعث تخریب طبیعت شده است. طبیعت و فضای سبز که که سال ها به عنوان قلب تپنده ی زیست گاه های بشری ایفای نقش می کرد و بهترین محل و موقعیت ایجاد شهر های نخستین بود. با بی توجهی به ساکنان شهر رو به افول و نابودی گذاشته است. با توجه به این بحران ها که روز به روز شهر ها را تهدید می کند مانند آلودگی های صوتی، آلودگی ها ی هوایی، و فشاهای روانی که در نتیجه زندگی در میان ازدحام ساختمان های سنگی و ترافیک های شدید و تردد انواع وسایل حمل و نقل لزوم توجه به نیاز های این جمعیت عظیم شهری احساس می گردد. افزایش جمعیت و تمرکز آن در سطح منطقه ای اثرات مستقیم بر کیفیت محیط زیست دارد. بطوریکه رشد جمعیت، فقر و فرسایش محیط زیست در کشور های رو به رشد دوری باطل را ایجاد کرده است. این دور باطل کیفیت زندگی مردم را به شدت تحت تاثیر قرار داده و تلاش های کشور های جهان سوم را برای دستیابی به توسعه پایدار بی تیجه گذارده است. یکی از راه های رسیدن به توسعه پایدار داشتن رفاه و آسایش در زندگی جامعه می باشد که امروزه تلاش همه مسوولین و دست اندرکاران امور جامعه تامین رفاه و آسایش مردم می باشد. آسایش و رفاه زندگی به دو قسمت مادی و معنوی یا روحی تقسیم می شود. که آسایش روحی و معنوی مهمتر از بقیه عوامل می باشد یکی از عوامل بیرونی تامین آسایش و رفاه در فضاهای پر ازدحام شهری فضاهای سبز شهری می باشد که تا به حال پژوهش های زیادی تاثیر آن را بر آسایش شهروندان به اثبات رسانده است. از این رو امروزه بر نقش حساس و تعیین کننده طراحی و برنامه ریزی شهری در جهت حفظ ارتباط و محیط های شهری با فضای سبز و طبیعت تاکید می شود. ایجاد فضای سبز در سطح شهرها همانگونه که ذکر گردید ابتدا نیازهای طبیعی انسان به طبیعت را برطرف میکند،میان انسان و محیط زیست قرابت بیشتری ایجاد میکند و باعث میگردد در دوران مدرن و سیطره فرهنگ شهری و ماشینی نیاز انسان به وجود محیط زیست و طبیعت از میان نرود. فطرت انسان به گونه ای آفریده شده است که توانایی های بسیاری دارد و این توانایی ها بدون ارتباط با زیبایی های گراید و بالطبع در پرتو بهره طبیعی که در زندگی شهری که همان فضاهای سبز می باشند به افسردگی و خمودی میمندی از فضای سبز خلاقیت های انسان شکوفا می گردد. امروزه مفهوم شهرها بدون وجود فضای سبز موثر در اشکال گوناگون آن قابل مقایسه نیست. شهر ها به عنوان کانون های تمرکز فعالیت و زندگی انسان ها برای اینکه بتوانند پایداری خود را تنظیم کنند چاره ای جز پذیرش ساختار و کارکردی متاثر از سیستم های طبیعی ندارند. در این میان فضاهای سبز شهری به عنوان جزء ضروری و لایفنک پیکره یگانه شهر ها در متابویلسم آنها نقش اساسی را دارا می باشد که کمبود آنها می توانند اختلالات جدی در حیات شهرها به وجود آورد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که فضاهای سبزشهری دارای بازدهی اجتماعی و اکولوزیکی هستند که مهمترین اثر فضای سبز در شهرها، کارکردهای محیط زیستی، یا بازدهی اکولوزیکی آنهاست که شهر ها را برای زیست مساعد می سازد و با آثار مخرب گسترش صنعت و حمل و نقل مقابله می کند و موجب ارتقای کیفی در زندگی شهروندان می شود. اهمیت فضاهای سبز شهری تا بدان حد است که امروزه وجود این کاربری به عنوان یکی از شاخص های توسعه یافتگی جوامع به حساب می آید. مهمترین اثرات فضای سبز در شهرها کاهش آلودگی هوا،کاهش دمای هوا، ایجاد حس شادی و آرامش در شهروندان، آمیختگی شهروندان با طبیعت، کنترل شدت باد، کنترل شدت نور و به حاشیه راندن نورهای مزاحم.
فضای سبز شهری به عنوان بخش جاندار محیط شهری مکمل بخش بی جان شهر، یعنی ساختار کالبدی شهر، می‌باشد. امروزه جامعه شناسان، روانشناسان و پزشکان بر این باورند علاوه بر تأمین بهداشت جو و محیط مکان‌های مسکونی، نقش مثبتی در سلامتی شهروندان، بر عهده دارند، از این رو شهرداری اندیمشک همواره تاکید بسیاری بر روی حفظ و گسترش فضاهای سبز در سطح شهر داشته است.

تهیه مطلب:پیمان میرزاوند_حوزه معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری اندیمشک

اخرین اخبار
طراحی و پیاده سازی: راد وب